Officiële naam Türkiye Cumhuriyeti
Oprichter Mustafa Kemal Atatürk (1881-1938)
Locatie Turkije ligt als enig land ter wereld op twee werelddelen: Europa en Azië. Het Europese gedeelte wordt Thracië genoemd, het Aziatische deel Anatolië.
Grootte 814.578 km² (97% ligt op het Aziatische continent, 3% ligt op het Europese continent
Hoofdstad Ankara
Geld Turkse Lira ( TL)
Taal Turks
Religie 99% Moslim
Vlag Ay yildiz (maan ster) wit op rood
Aantal inwoners 67,8 miljoen inwoners
Volkslied Istiklal Marsi (Vrijheidsmars)
Regering Turkije is een democratische, seculaire en sociale staat.
Kusten Turkije heeft 8333 km aan kusten. Turkije wordt aan drie kanten omringd door zeeën: aan de westkust door de Egeïsche Zee,aan de noordkust door de Zwarte Zee, en in het zuiden door de Middellandse Zee. Verder is er nog de zee van Marmara.
Geografie Turkije heeft 80 grote Steden(klik hier) en 7 geografische regio´s (klik hier)
industrieën

Belangrijke producten in Turkije zijn: leer, tapijten, kelims,vijgen, abrikozen, noten, groenten en fruit, tabak, katoen, Turks fruit, textiel, toerisme

Grote steden Istanbul , Ankara, Izmir, Konya, Adana, Bursa

Officiële feestdagen

1 januari  Nieuwjaarsdag (yeni yil)
  23 april    internationale kinderdag en Onafhankelijkheidsdag (cocuk bayrami)
1 mei   Lentefeest ( Bahar bayrami)
19 mei  officieel de Dag van het Parlement ( Sportdag en Jeugddag),(genclik ve spor bayrami)
30 augustus  Feest van de Overwinning (zafer Byarami)
29 oktober   Dag van de Republiek ( Dag van de Republiek)
10 november  Sterfdag van Atatürk

Religieuze feesten

Suikerfeest(seker bayrami) Dit feest wordt gevierd na de Ramazan en duurt 3 dagen.
  Offerfeest (kurban bayrami) Het begint op de tiende dag van de twaalfde maand van de islamitische maankalender .
Openbaringsfeest (kadir gecesi) Het Openbaringsfeest valt in de nacht tussen de 23ste en 24ste vastendag en herdenkt de verkiezing van Mohammed tot goddelijke profeet door de engel Gabriël.
Ramadan/ Ramazan (Oruc) Dit is de jaarlijkse vastenmaand. Het vindt plaats in de negende maand van het islamitische jaar.
   

Turkije:
Turkije wordt omringd door vier zeeën, is zonovergoten en rijk aan bergen en meren, dit land biedt u een echte alternatieve ontsnapping uit de dagelijkse beslommeringen.
Het gehele jaar vindt men in de meeste delen van het land het geëigende klimaat voor een genoeglijke vakantie aan zee. Turkije is een ware schatkamer, waarvan de rijkdom u stap voor stap begroet, met haar tiendduizendjarige geschiedenis en haar glansrijke erfgoed uit talrijke grote beschavingen.

Geografie:
Het Turkse staatsgebied is 814.578 vierkante kilometer groot en bestaat uit een Europees en een Aziatisch deel, hiermee strekt het zich uit over twee continenten, Europa en Azië. Het Europese gedeelte en het Aziatische gedeelte (Klein Azië) worden gescheiden door de Bosporus (Istanbul is een stad op twee continenten),de Marmara zee en de zeestraat van Canakkale (Dardenelle).
Het Aziatische schiereiland (Anatolië), het bekende berggebied in het Oosten wordt doorsneden door talrijke rivieren en meren, tot de meest bekende kan men de Firat (Euprhat) en Dicle (Tigris)rekenen die beide in Turkije hun oorsprong vinden.
Het grootste binnenmeer ligt op 1646 meter hoogte boven de zeespiegel en beslaat 3.738 vierkante kilometers. Parallel aan de noordelijk gelegen Zwarte Zeekust strekt de Noord-Anatolische bergketen zich uit. In het Zuiden bevindt zich het uitgestrekte Taurusgebergte (Toros daglari) langs de Middellandse zee. Het Zwarte zee klimaat is mild en regenrijk, in midden - en Oost Anatolië heerst een continentaal klimaat en aan de Egeïsche en Middellandse zeekust een Middellandse zee klimaat.
Het door vier meren omzoomde Anatolische schiereiland heeft een kustlengte van totaal 8333 kilometer. De aan Turkije grenzende landen zijn in het westen Griekenland en in het Noordwesten Bulgarije, in het Oosten de voormalige Sovjet Unie (het huidige Georgië en Armenië) en Iran. In het Zuidoosten grenst Turkije aan Irak en Syrië. De hoogste berg van het land is de Grote Ararat, deze berg is 5137 meter hoog en ligt op de grens met Armenië. De hoofdstad van Turkije is Ankara. Het land is in 81 provincies verdeeld.

Geschiedenis:
De geschiedenis van het Turkije zoals het vandaag de dag is samengesteld is moeilijk weer te geven omdat het huidige staatsgebied slechts gedurende enkele eeuwen een samenhangende staat heeft gevormd. Gedurende het grootste tijdvak is de huidige republiek door vele machtsgebieden, vorstendommen en sultanaten versplinterd. De geschiedenis van het land is veel meer nauw verbonden met de geschiedenis van de mensheid, omdat er in het Paleolithicum al nederzettingen geweest zijn. De eerste op een stad gelijkende nederzetting dateert uit omstreeks 6500 voor Christus in Catalhöyük. Daarna bloeiden de heerschappijen van de Hattim Hethiter, Pruger, Urartäer, Lyker, Lyder, Ioniers, Persen, Macedoniërs, Romeinen, Byzantijnen, Selt¬joeken en Ottomanen. Na de val van het Ottomaanse rijk proclameert Atatürk op 29 oktober 1923 de Turkse Republiek, die zich, onder zijn leiding tot een moderne, westers georiënteerde staat, heeft ontwikkeld. En op grond van haar geografische ligging één van de belangrijkste landen in de regio is geworden.

Bevolking:
De bevolking van Turkije bedraagt ca. 70 miljoen mensen. De bevolkingsgroei per jaar ligt rond de 2,4, bijna de helft van de bevolking is onder de 20 jaar oud. Vandaag de dag leeft ongeveer 1/3 van de bevolking in de landelijke gebieden, het overige deel van de bevolking is geconcentreerd in de steden. De belangrijkste stedenagglomeraties zijn Istanbul, Ankara, Izmir, Adana, Bursa en Antalya.

Religie:
Het overwegende gedeelte van de Turkse bevolking, ca. 98%, is Moslim. Het merendeel van de moslims behoort tot de soennietische-hanefitische overtuiging. De Islam is de jongste wereldreligie. Deze ontstond 607 jaar na Christus en werd door Mohammed Ibn Abdallah, later profeet Mohammed genoemd, in Mekka verkondigd. De centrale boodschap van de Islam is de leer van de eenheid en uniciteit van God (Allah). Het lot van mensen is voorbestemd en (Mektub, Kismet)ligt geheel in de hand van Allah en door de mens zelf niet te veranderen. De tweede fundamentele gedachte van de Islam is het realiseren van het gedachtegoed en de wetten van God door profeten, aan welke God zich heeft geopenbaard. De Islam beschouwt onder andere Abraham, Mozes, Johannes de Doper, en Jezus uit het Oude en Nieuwe testament als profeet. Mohammed wordt als laatste aan deze rij toegevoegd en als belangrijkste profeet tot nu toe aangemerkt.

Flora en Fauna:
De Zuidkust van Turkije vertoont een typische mediterrane vegetatie. In dit overheersende landschapsbeeld domineert het zogenoemde “Macchia” een struikgewas, dat altijd groen blijft. Typische struikgewasbeplanting zijn kermeseiken, aardbijbomen, johannesbroodbomen, bruyèrehout en mirte. Door de hevige dreigingen van bosbranden is het bosbestand in de loop der eeuwen teruggedrongen, toch is er in vergelijking met andere Middellandse Zee landen in Turkije nog veel dicht bebost gebied te vinden. Typische bosbomen zijn de aleppopijn- en de parasolpijnbomen (eetbare zaden). De belangrijkste cultuurboom op hoogte van 700 meter boven de zeespiegel is de olijfboom. Het Anatolische Hoogland wordt overwegend door steppe bedekt, in het voorjaar verandert dit in een bloeiend landschap. De dierlijke vegetatie van Turkije is terecht als rijk aan te merken. Hier is het een ontmoetingsplaats van diersoorten uit drie continenten: ten zuiden van het Taurusgebergte treft men tegenwoordig nog stekelvarkens en mungos (Afrika), terwijl uit Azië de kameel, springmuis, wolf en jakhals zijn binnengewandeld.
In het Taurus gebergte leven nog beren en wilde katten. Zeeschildpadden gebruiken bepaalde stranden om hun eieren te leggen; ook de landschildpad komt veel voor. Omdat de visvangst in Turkije geen rol van bijzondere betekenis speelt is het water relatief rijk aan vis. Dolfijnen, makrelen, baarzen en schaaldieren komen veelvuldig voor. Onder de vogels die door de adelaar en gier vertegenwoordigd zijn verdient vooral de ooievaar een vermelding. Evenals de duiven, omdat ze als een soort heilige vogels bij moskeeën gevoederd worden. Als fok - en gebruiksdieren worden vooral schapen, geiten, runderen, paarden, ezels, kippen, kalkoenen en kwartels gehouden.

Economie:
De helft van de beroepsbevolking is werkzaam in de agrarische sector daarom draagt de landbouw ongeveer 15% bij aan het bruto nationaal product.
Turkije is in staat de eigen bevolking van voedsel te voorzien en bovendien door verstandig beheer exportoverschotten te behouden. In het binnenland worden veelal tarwe, gerst, maïs en peulgewassen en wijn verbouwd. Terwijl aan de kust veelal groente en fruit worden geteeld. Bovendien groeien er olijven, vijgen en wijndruiven, citrusvruchten, bananen, walnoten en hazelnoten, tabak en thee. De bijdrage van de landbouw aan het bruto nationaal product is ook in Turkije al lang door de industrie en dienstensector overtroffen. Recentelijk maakt vooral het toerisme een opmerkelijke groei door. Andere belangrijke economische branches zijn de mijnbouw, (aanzienlijke bodemschatten waaronder, ijzererts, koper, mangaan, wolfraam en chroom). Maar ook de nijverheidsindustrie (hoofdzakelijk in vrijhandelszones zoals Antalya). Belangrijke takken van productie zijn o.a. de textielindustrie, mijnbouw, de chemische industrie evenals de auto-industrie die vandaag de dag zeker de inheemse markt voorziet.

De Turkse Keuken:
Om alle mogelijke gerechten te benoemen zijn enkele honderden pagina's nodig, zo fantasierijk, kunstrijk en verscheiden is de Turkse keuken. Na de Franse en Chinese keuken geldt ze als meest afwisselingrijke keuken ter wereld. Kunt u zich voorstellen slechts voor het eten naar Turkije te reizen? Vast en zeker wanneer u de Turkse keuken heeft leren kennen. Het geheim berust op verse ingrediënten, zorgvuldige bereiding en harmonieuze samenstelling. De hoofdkenmerken van de Turkse keuken zijn een rijke keuze aan soepen, voorgerechten, groenten, vleesgerechten, deegwaren, salades, zoete spijzen en een verscheidenheid aan vers fruit. Bovendien mogen we de overheerlijke verse vis en overige zeevruchten niet vergeten. Als drankje is de Ayran typerend voor Turkije. Deze verfrissende drank bestaat uit yoghurt, water en zout. Bijzonder smakelijk zijn de diverse fruitsappen, zoals sinaasappel- (Porkakal suyu), kersen-, (Visne suyu) of perziksap (Saftali suyu). Wanneer men mineraalwater wenst dan bestelt men maden suyu; in flessen gevuld drinkwater noemt men kaynak suyu. Als afsluiting na de maaltijd drinkt men of een kop zwarte thee (Çay, traditioneel, als sterke melange bereid en proportioneel met heetwater verdunt) of een kop Turkse Kahve"(Mokka). Al bij het bestellen van de koffie moet men aangeven of deze Sade (zwart zonder suiker), orta sekerli (halfzoet) of sekerli (zoet) dient te worden geserveerd.
Door de bereiding doet de Mokka-smaak zijn wereldwijde naam eer aan. Degene die Turkije verlaat zonder een RAKI avond meegemaakt te hebben heeft een stuk traditie en eetcultuur gemist. RAKI, is het nationale drankje van de Turken. Het is een 45%-50% alcoholhoudend anijsdrankje. Je drinkt het niet gewoon zomaar, hier hoort een compleet gedekte tafel bij met vele kleine gerechten en natuurlijk fruit. Vaak wordt RAKI ook met een schaal met zoutjes geserveerd. Deze borrel wordt vaak met water verdund voor degene die de pure borrel te sterk vinden. Hierdoor krijgt het drankje een melkachtige kleur (aslan sütü: leeuwenmelk).
Kwalitatief hoogwaardig is het Efes - Pils, een in Turkije gebrouwd bier. Er is wijn van lichte tot zware en van liefelijke tot kruidige smaak.. Iedere regio heeft zijn specifieke aanbod. De klassieke wijnbouwgebieden zijn Midden en - Oost Anatolië, rond de Zwarte Zee, de Maramara Zee en de Egeïsche zee en is rijk aan verschillende wijnsoorten.

Anatolië is een van de oudste wijnbouwgebieden ter wereld. Al omstreeks het jaar 2000 voor Christus werd wijn geschonken tijdens rituele handelingen. De Hethitische koningen brachten hun goden een offer in de vorm van wijn, zoals men op het reliëf van het museum van Anatolische civilisatie in Ankara kan zien.
Bekende wijngebieden zijn te vinden in de regio Ankara, Göreme en Yozgat, in centraal Anatolië, in de buurt van Tekirdag, Sarköy en op de eilanden Marmara en Avsa in de Marmara zee evenals bij Izmir, Denizli, Sirince en Cal in de Egeïsche regio. Ondanks de hoge kwaliteit van de wijn is deze in de meeste gevallen voordeliger geprijsd dan het normaal te verkrijgen water uit flesjes dat wordt aangeboden in de steden. De wijnsoorten Kavaklidere en Pamukkale zijn wereldwijd bekend.

Folklore:
De levendige Turkse volksmuziek die haar oorsprong in de Aziatische steppe vindt, onderscheidt zicht totaal van de klassieke muziek, zoals deze aan het hof van de Ottomaanse Sultans ten gehore werd gebracht. De beroemde muziek van de Janitschare is imposante militaire muziek welke nu nog door de zogenaamde Mehter Takami in originele kledij ten uitvoer wordt gebracht. Houten en blikken blaasinstrumenten, trommel, triangel, lyra, schellenboom zijn de instrumenten die gebruikt worden door de muziekkapel. De muziek van de "dansende Derwische" wordt beheerst door de toon van de rietfluit (ney) en is gedurende de Mevlana-gedenkfeesten in Konya ieder jaar in december te horen.

Volksdans:
Horon- deze dans vindt haar oorsprong aan de Turkse Zwarte zeekust en wordt uitgevoerd door dansers in nauwe, zwarte kledij rijkelijk voorzien van zilveren opsmuk, ze bewegen snel op de ritmische muziek van de "Kemence" (snaarinstrument).
Kasik oyunu- de zogenaamde lepeldans wordt tussen Konya en Silifke in vrolijk gekleurd geklede dansers en danseressen gedanst, waarbij alle dansers met twee lepels in iedere hand het ritme begeleiden.
Zeybek- dit is een Egeïsche dans die door dansers in krijgskostuums wordt uitgevoerd en deze dans symboliseert de moed waaronder het aspect van dapperheid.
Kilic Kalcan - is de krijgshaftige zwaarddans die doet denken aan de verovering van de stad door de Ottomanen.

Volkshelden:

  • Nasrettin Hoca is te vergelijken met Tijl Uilenspiegel. Hij leefde in de dertiende eeuw en is op grond van zijn grappige verhalen bekend tot ver buiten de grenzen van Turkije. Nasrettin Hoca schouwspelen vinden ieder jaar tussen 5 en 10 juli plaats in zijn geboortestad Aksehir.
  • Karagöz leefde in de 14e Eeuw in Bursa en is als schimmenspel karakter onsterfelijk geworden. Hij was een man van het volk, die met zijn spottende grappen zijn opschepperige vriend steeds kon overtroeven. De schimmenspel figuren worden vandaag de dag nog steeds op de meest uiteenlopende festiviteiten als vertier in het leven geroepen.
  • Yunes Emre is een volksdichter uit de dertiende eeuw. Hij verkondigde in eenvoudige doordringende taal de boodschap van naastenliefde, vriendschap, broederschap en de genade van God. Tegenwoordig zijn de gedichten met hun actuele thema's nog steeds courant.
  • Köroglu een dichter en vechter die op kwam voor de armen en onderdrukte medemensen. Hij is door zijn moed en trouw legendarisch geworden. Vandaag de dag zijn deze gedichten nog steeds actueel wanneer het een aanklacht tegen het onrecht betreft.

De nationale sporten:

  • Kamelengevechten (in de ring)
  • Yagli güres (ringgevecht) is een nationale Turkse sport. Ieder jaar vinden in de maand juni wedstrijden in Kirkpinar bij Edirne plaats. Om de moeilijkheidsgraad te verhogen smeren de strijders zich van te voren van top tot teen met olijfolie in.
  • Cirit Oyunu (speerwedstrijden)is een artistieke bekoorlijke rijkunst waarbij galopperende ruiters elkaar per team speren toewerpen die moeten worden opgevangen.

Hamam - het Turkse bad:
Het Turkse bad ook wel Hamam genaamd is een kleine op zich zelfstaande wereld in het hart van moderne levendige steden. Het is een reinigingsproces voor lichaam en geest. Na binnenkomst in de Hamam bevindt u zich in een gedecoreerde hal met nisjes aan weerskanten en in de meeste gevallen een drinkwaterbron of fontein in het midden. In oudere Hamams is dit het indrukwekkendste gedeelte van het gebouw. Voor het waterritueel van start gaat, wordt er zogenaamd Pestimal (katoen of zijde) neergelegd waarna men zich in het eigenlijke gedeelte van de Haman bevindt, waar zorg wordt gedragen voor het baden. Via een voorkamer, het Sogukluk, waarin toiletten een kiosk en voor mannen een plek om zich te scheren is, bereikt men de badruimte ook wel sicaklik of Hararet genoemd. Dit is een hoge ruimte die wordt gevuld door het ruisen van stromend water, de geur van zeep en vochtige stoomwolken. In deze zachte, vochtige hitte kan het lichaam werkelijk ontspannen. In een marmeren wasbad begint men het lichaam van top tot teen met warm water te begieten. Men merkt hoe de bronnen van ontspanning door het lichaam vloeien. Door de ronde, bonte raampjes in het dak van de badruimte straalt het licht op het verhitte stenen platform, 'göbek tasi' in het midden van de hal. Dit platform van steen is de ligplaats, waar geschoolde handen voorzien van grove zijde handschoenen het totale lichaam schoon boenen. Op verzoek kan men aansluitend een massage nemen. Hierna volgt de begieting met warm water waardoor het ontspanningseffect wordt volmaakt. Een Spaanse schrijver (Juan Goytsolo) beschrijft zijn belevenis in de Hamam als een onvoorstelbare gelukzaligheid. Citaat: Allereerst wordt je lichaam uitelkaar gehaald, daarna weer in elkaar gezet, van top tot teen ingezeept, afgespoeld, gedroogd, en van alle spanningen bevrijd zodat men zich herboren voelt.

Kahve:
In zogenoemde kahve ontmoeten de meeste mannen elkaar om nieuwtjes uit te wisselen, koffie en thee te drinken en Tavla (Backgammon) te spelen. Deze gelegenheden vindt men zelfs in de kleinste gehuchten van het land. In enkelen treft men nog waterpijp rokers aan.

Gastvriendelijkheid:
De Turkse bevolking is van nature erg gastvrij. Zelfs de armste eert zijn gast (konuk) naar beste weten en kunnen. Een gastenmaal duurt vaak uren, er wordt namelijk niet alleen voor de inwendige mens gezorgd, maar men wil ook graag van gedachten wisselen en er voor zorgen dat men zich thuisvoelt. Een groot deel van de stadse bevolking beheerst minimaal één vreemde taal, maar ook degene die geen vreemde taal spreekt, zal op basis van hartelijkheid met goed gevolg kunnen communiceren.

Amusement en nachtleven:
Er is 's avonds een groot aanbod aan plezierige ontspanningsmogelijkheden. Het nationale symfonieorkest, de nationale opera en het nationale ballet brengen u onder leiding van beroemde Turkse en buitenlandse dirigenten, werken van binnenlandse en buitenlandse componisten ten uitvoer. Daarnaast zijn er door het gehele land talrijke opvoeringen van theatergezelschappen. Een andere vorm van ontspanning bieden de talrijke clubs en bars met hun eigentijdse inrichting, welke in de grote steden en vakantieoorden pas bij de eerste zonnestraaltjes hun deuren sluiten.

Vakantieactiveiten:
Zeilen:
De afwisselende Turkse kuststrook is met haar ontelbare baaien en eilanden voor zeilliefhebbers geschapen.
Windsoorten aan de Turks - Egeïsche en Middellandse zeekust: in het midden en zuidelijke Egeïsche deel waait in de regel rond de middag de "Meltem" (in Cesme, Izmir en Kusadasi "Imbat" genoemd) uit Noordwestelijke en Zuidoostelijke richting en verder langs de Middellandse zeekust tot aan de baai van Finikei. Er zijn zelden dagen dat het weinig waait of windstil is, behalve 's nachts. Rukwinden beheersen van tijd tot tijd aan de Golf van Gökova in het Noorden en aan de Golf van Hisarönü. In het gebied van de Golf van Antalya wisselen zee en landbriesjes uit zuid tot zuidwestelijke of noordelijke richting elkaar af. Noorden - en Westenwind beheersen de Golf in het voorjaar en herfst en in de winter zijn het winden uit Zuidelijke richting. Dagelijks wordt via VHF 16 door 29 meteorologische stations de weersomstandigheden bekend gemaakt. De stations Bodrum, Kusadasi, Marmaris, Antalya, Finike, Alanya, Abanus en Mersin hebben uitzendingen in de Engelse taal.

Havens:
Bij bijna alle tolhavens kan men proviand inslaan en brandstof tanken. Deze havens zijn het hele jaar door geopend en bieden sociale, toeristische culturele en praktische diensten aan. De jachthavens Setur Finike Marina, Setur Antalya, Kusadasi-Setur, Bodrum-Karada, Marmaris-Netsel, Albatros en Bay Marina, evenals Park Kemer voldoen aan de internationale standaardnorm.
Aanmeercapaciteit: te water ter land
Izmir Levent 70 40
Cesme Altinyunus 125 70
Kusadasi Setur 450 179
Bodrum Karada 375
Marmaris Bay Marina 50 70
Marmaris Netsel 720 150
Marmaris Albatros 150 350
Göcek Club Marina 160
Setur Finike Marina 350 150
Park Kemer Marina 200 100
Setur Antalya Marina 200 450
Aanmeren in de kustwateren
De Turkse kust is bijzonder rijk aan kleine baaien en zeearmen, die iedere zeiler van harte uitnodigen om voor anker te gaan. De waterdiepte is over het algemeen 10 tot 12 meter diep. Gevaarlijke riffen zijn op iedere zeekaart aangeduid. Uit voorzorgsoverwegingen zijn enkele plaatsen afgesloten. Locale beheerders en VVV kantoren kunnen u hierover inlichtingen verstrekken.

Duiksport:
De Turkse Rivièra net als het Egeïsche gebied is voor duikers een paradijs. De beste duikvoorzieningen vindt men langs deze kust. Deze gebieden zijn gedeeltelijk onder toezicht van de plaatselijke beheerders gesteld.
Lokale beheerders en VVV kantoren kunnen u inlichtingen verstrekken.

Riviersporten:
De rivieren Coruh, Barhal, Berta, Firtina, Colakli, Köprücay, Manavgat, Dragon, Göksu (Silifke), Göksu, Zamanti, Kizilirmak en Dalaman Cayi zijn aan te bevelen als actieve watersport- en vis locaties.

Windsurfen:
De Turkse wateren zijn voor windsurfers een eldorado. De beste voorzieningen voor surfers vind men aan de Middellandse Zee kust en de Turkse Rivièra (Antalya) maar ook de Egeïsche baaien bij Bodrum en op het schiereiland Datca zijn aan te raden. Bij de diverse watersport clubs is surfmateriaal te huur. Uitstekende klimatologische- en landschappelijke omstandigheden

Hengelsport:
Toeristen kunnen in bepaalde gebieden met een amateur-uitrusting vissen en hengelen. Inlichtingen over vangstgebieden, vistijden, grootte en aantallen van de toegestane vissoorten kunnen ter plekke ingewonnen worden.

Golf:
In de regio Antalya-Belek temidden van historische en natuurlijke bezienswaardigheden kunt u genieten van uitstekende 18 holes golfbanen welke aan de internationale standaard voldoen. Ook voor golfliefhebbers biedt Turkije in deze regio een tal van mogelijkheden.

Vliegsport:
De Turkse vliegvereniging biedt sport-vluchten aan met éénmotorige machines, (Ankara), parachutespringen (Exkisehir), parasailing (Exkisehir), zweefvliegen (Eskisehir) en ballonvaarten (Cappadociën, kustgebieden). Voor groepen van minimaal 10 personen worden parachutesprong- cursussen in de Duits- of Engelse taal verzorgd.

Jachtsport:
Toeristen mogen slechts aan georganiseerde en door staatsbosbeheer goedgekeurde jachtpartijen deelnemen. De privé-jacht is ten strengste verboden. Een lijst met aanbieders van jachtpartijen is te verkrijgen bij Turkse reisbureaus TÜRSAB. Buitenlandse jachtliefhebbers dienen hun jachtvergunning naar het Turkse reisbureau te sturen, die vervolgens zorg draagt voor een Turkse jachtvergunning.

Grotwandeling:
Turkse grotten, een mooie en interessante belevenis, liggen over heel Anatolië verspreid. Grotbezoekers en speleologen kunnen hun hart eraan ophalen.

Wintersport:

De wintersportcentra van Turkije bevinden zich vooral in de beboste berggebieden op middelmatige hoogte. De hierna genoemde skicentra liggen verkeerstechnisch gunstig en gedeeltelijk in de buurt van luchthavens.
Antalya-Saklikent: Noordelijk van Balkirli in de Beydag bergketen op 1850 meter hoogte en 49 kilometer van Analya verwijderd. Seizoen: januari tot april. Bijzonderheden: zwemmen en zonnen in de Middellandse zee in de maanden maart tot en met april. Voorzieningen: berghutten, pensions, restaurants, supermarkten en cafetaria's
Bursa - Uludag: te bereiken vanuit de stad over een goed geasfalteerde weg (30km), per taxi, dolmus of kabelbaan. Hoogte 1900 - 2500 m. Seizoen: december tot mei. Voorzieningen: hotels, berghutten (beddencapaciteit 2300), skiliften (totaal 11), EHBO post, reuzenslalom, goede pistes, skiverhuur en skileraren. Het gebied is tegelijkertijd een nationaal park.

Bergbeklimmen:

Om de grote Agri te kunnen beklimmen, is toestemming van het Turkse ministerie van Buitenlandse Zaken noodzakelijk. Het is raadzaam de Turkse Alpenvereniging de geplande route en tijden mee te delen, om in geval van nood direct hulp te kunnen krijgen.
De Büyük Agri (Ararat) is met haar 5167 meter de hoogste berg van Anatolië en met eeuwige sneeuw en ijs bedekt. De beste tijd voor beklimmingen is in de maanden juli tot en met oktober. De legendarische berg is altijd in geheimzinnige nevel gehuld, zodat alleen de stralende top er bovenuit steekt.
De Süphan is met 4068 meter de op drie na hoogste berg van het land. De beklimming begint in Adilcevaz, de tocht neemt drie dagen in beslag.
De Aladagari bergketen begint 60 kilometer zuidoostelijk van Nigde en verloopt in Oostelijke richting. Het 3100 meter hoog gelegen Yedi Göller (zeven zeeën) plateau is door hoge toppen omgeven. De gunstige jaargetijden zijn de maanden juni tot en met september. De heenreis gaat via Nigde, Camardi en Cukurbag.
De Erciyes is de hoogste berg van Midden Anatolië (3916m), deze berg is een gedoofde vulkaan. Het ligt ten zuiden van Kayseri deze streek is een vakantiegebied in de zomer en een skigebied in de winter. Het Kackar – gebergte, tussen Rize en Hopa, heeft bergtoppen tot 3932 meter. Het gebied is rijk aan gletsjers, meren, bossen en heetwater bronnen en ideaal voor bergbeklimmen, wandelen en kamperen.

Wandelen:

De beste ontspanning is en blijft een wandeling in de vrije natuur. Tot dit inzicht komen steeds meer aanhangers en de wandelsport wint al jaren lang aan populariteit. Trekking is een in tijd begrensde wandeltocht, waarbij rekening wordt gehouden met de leeftijd en de moeilijkheidsgraad van de deelnemers. Een goede conditie staat voorop. De wandelsport is te vergelijken met andere sportieve bezigheden, relatief goedkoop en een goede manier om op interessante wijze onbekende gebieden te leren kennen. Daarnaast is het ook milieuvriendelijk.

Ruitersport:
Vele gebieden in Turkije zijn uitermate geschikt voor de ruiterport. De relatie tussen Turken en paarden is traditioneel. Cappadocië betekent bijvoorbeeld "Land van de paarden". Ideale ruitergebieden met ruiterpaden door heerlijke bossen en weidse dalen zijn in vakantiecentra als Marmaris, Kemer en Antalya voorhanden.

Bron: Reisbokjes, internet,

Naar Boven